وقتی به دنیا آمد او 
خورشید در کُنجی خزید 

بر صورت مهتابی ‏اش 
بال فرشته‏ ها وزید 

تا چشم خود را باز کرد 
او با صدای بال‏ها 

مانند نیلوفر شکفت 
در لابه ‏لای بال‏ها 

یک شب تمام آسمان 
در قلب او آمد فرود 

دیگر از آن پس سینه ‏اش 
خود آسمانی تازه بود 

او،آیه،آیه، آینه 
در روبه ‏روی آفتاب 

او سوره سوره آسمان 
در لابه ‏لای یک کتاب 

او آن که یک شب ماه را 
با چشم‏های خود شکافت 

پرواز کرد و مثل نور 
سوی خدای خود شتافت 

او آن که رفت و رفت و رفت 
تا انتهای آسمان 

تا یک قدم مانده به او 
تا به خدای آسمان 

محمدکاظم مزینانی 

پیامبری محمد صلی الله علیه و آله

بچه های گلم! حضرت محمد صلی الله علیه و آله 
علاوه بر ویژگی های زیبا و شایسته اخلاقی، در آن زمان 
که همهمردم بت پرست بودند، خداپرست بود و همیشه خدای بزرگ 
را می پرستید و می فرمود:

آخر مگر می شود که این اشیای بی جان که هیچ قدرتی ندارند،
این جهان به این بزرگی را آفریده باشند و اداره کنند! 

او هر سال مدتی را در کوه نور که نزدیکی مکه بود 
ودر غار حرا که داخل آن کوه بود، به راز و نیاز با 
پروردگار می نشست و تنهای تنها با خدای خودش حرف می زد. 

سرانجام وقتی حضرت محمد صلی الله علیه و آله به چهل سالگی 
رسید،در 27 ماه رجب، در نیمه شبی که کوه نور غرق در نور بود،
به دستور خداوند مهربان، به پیامبری برگزیده شد.