بسم الله
كربلابوی شهیدان میدهد بوی گیسوی پریشان میدهد بوی ان سیب معطر ان نجیب بوی ان بانوی درقومش غریب كربلادرس شهادت میدهد سینه رابازخم عادت میدهد لحظه هاسرشارازپایندگی افتاب وصدافق تابندگی بلبلی بی حنجره آوازخواند شعرعشق وقصه پروازخواند باد هفتادو دوگل ازشاخه چید عرش لرزیدوگلستانش تكید بانگ می آمد مرایاری كنید دستها!شایدشماكاری كنید ای عجب انسان وذبح آفتاب؟ مستی قابیل بایك جام آب؟ دستهائی مهربان دنبال مشك چشمها چشمه شده ازخون واشك ای دریغاقطره ای دركامشان پرشدازخون گلوئی جامشان اسبهارم كرده از این های وهو چشمهای دختران درجستجو جستجوی عطرسرهای جدا جستجوی آن شهیدان خدا كربلاتصویری ازپروازهاست سرخ اما نقطه آغازهاست السلام علیك یااباعبدالله الحسین ع    |