نامه ای به مولا...
سلام مــــــــــولا جان
این نوشته با دیگر نوشته هایم اندکی فرق دارد...حرفایی از جنس دردودل...
راستش چند روزیست غربتان را بیشتر درک میکنم...مانند جدتان امام حسین(ع)...
او را به کوفه خوانند،نامه نوشتند،بیعت کردند،ولی وقت یاری میدان را خالی کردند...
ترسیدند و گم کردند راه حق و باطل را...
و حسین(ع) ماند با ۷۲نفر یار...در سرزمین کربلا...................
می ترسم ما هم چون کوفیان............
تو را صدا میزنیم،ناله میکنیم،ندبه می کنیم،ولادتان را جشن می گیریم،شادی می کنیم...
ولی آنکه باید باشد و نیست...شما در غیبتی و دلیل غیبت شما، ما هستیم...گناهانمان چون دیوار بلند حائل ماوشما هستند...
هزاران سال است که شما غایبی و منتظر ۳۱۳نفر...
۳۱۳نفر که شما را به خاطر دنیاش نخواهد بلکه دنیایش را به خاطر شما بخواهد...
۳۱۳نفر که یار واقعی باشد،وقت عمل بایستد نه اینکه چون کوفیان میدان خالی کند...
و باز تاریخ تکرار شود...
۳۱۳نفر که یارتان باشد نه بارتان...
  |