در شب قدر باید قدر خود را بشناسی در شب قدر، که از چشمه نور آیه هایی روشن جلوه هایی جانسوز تا سحرگاه ، فرو می بارد وای اگر از وزش نفحه خیر و از این ریزش فیض بهره هایی نبری ورنه ، افسانه سرد است و سراب آن همه شور دل و ناله و فریادگری ! می رسد لحظه دیدار .... ولی حیف اگر در شب قدر قدرِخود، نشناسی،دیده و این همه خشک نفس و این همه سرد؟! تو و این سنگدلی؟! من و این بی دردی؟! کاروان رفته و ما، مانده ز راه گرد این قافله را می بینیم وادی ایمن و منزلگه دوست گر چه دور است ..... ولی این قدَر هست که بانگ جرسی می آید.
چون واسطه غیب و شهود است علـــی دیباچه دفتر وجود است علـــــی دریای کمال و هنر و علم و عمل بحر کرم و سخا وجود است علــــی  |