به نام خدا
یکی از جمله هایی که دهه شصتی ها به یاد دارند، و گهگاهی ده هفتادی ها شنیده اند این جمله است: دختر، حیا داشته باش!
جمله ای که می توان از آن معانی مختلفی برداشت کرد.
آیا حیا به معنی این است که: از حق خودت بگذر و سکوت بکن؟
آیا حیا به معنی این است که: یک گوشه بشین و کاری به کسی نداشته باش؟
آیا حیا به معنی این است که: در فعالیتهای اجتماعی شرکت نکن؟
قطعا حیا در اسلام به این معنا نمی باشد. کاری که زینب کبری (سلام الله علیها) کرد، نقطه ی مقابل همه ی این موارد بود.
حیا با خجالت کشیدن فرق می کند، آن هم یک فرق اساسی!
خجالت یعنی: نمی توانی حرف بزنی، پس حرف نمی زنی!
اما حیا یعنی: با اینکه می توانی حرف بزنی، اما نمی زنی!
حیا یعنی: می توانی مثل بعضی ها هر نوع لباسی را بپوشی، اما به خاطر عقیده ات، به خاطر امامت، به خاطر گرم کردن روابط زن و شوهر، هر لباسی را نمی پوشی!
بیایید بین این دو فرق بگذاریم؛ با حیا باشیم، اما خجالتی نباشیم!
