 هوای صحن و سرا با دو چشم بارانی؛ قدم زدم وسط کاروان ایرانی؛ جماعتی همه مشغول ذکر یا صلوات؛ جماعتی همه مشغول ناحیه خوانی؛ حرم کجا و کجا ما که یاد آریمش؛ بهشت را چه به درک سر بیابانی؛ دلت گرفت ، فقط و فقط تصور کن؛ برای لحظه ای بر روی "مرز مهرانی" همیشه کرب و بلا می دهند در هیئت؛ در این مجالس غوغای مفت و مجانی؛ خدا کند برسد تا مناره ی حرمش؛ دلی که در قفس نفس گشته زندانی؛ عجب هوای لطیفی ست این هوای حسین... خدا کند که بمیرم شبی برای حسین... |