| آخرین ارسال ها |
| نوار پیام ها |
|
مدیریت پیام ها |
| امکان افزودن پاسخ به این موضوع وجود ندارد امکان افزودن موضوع در این بخش وجود ندارد |
| اطلاعات نویسنده |
پنجشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۴ ۱۲:۱۳ قبل از ظهر
|
|||||
|
با سلام و خسته نباشید
کلکم راع و کلکم مسوول عن رعییته این حدیث به پیامبر نسبت داده شده میخواستم در مورد صحت این حدیث توضیح بفرمایید. می پسندم 1 0 1 
تعداد آنلایک ها ( 0 ) از این کاربر
|
||||||
|
|
|||||
| اطلاعات نویسنده |
سوال از جناب عالمانه؟
چهارشنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۴ ۰۲:۵۸ بعد از ظهر
[1]
|
||
|
نویسنده :.... نوشته شده توسط : پسرآفتاب » با سلام و خسته نباشید کلکم راع و کلکم مسوول عن رعییته این حدیث به پیامبر نسبت داده شده میخواستم در مورد صحت این حدیث توضیح بفرمایید.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله والصلاة علی نبینا ابی القاسم المصطفی محمد صلی الله علیه وآله وسلم واللعنةالدائمة علی اعدائهم اجمعین کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته، فالامام راع و هو المسئول عن رعیته و الرجل فی اهله راع و هو مسئول عن رعیته والمرأة فی بیت زوجها راعیة و هی مسئول عن رعیتها و الخادم فی المال سیده راع و هو مسئول عن رعیته و الرجل فی مال ابیه راع و هو مسئول عن رعیته و کلکم راع و کلکم مسئول عن رعیته. عوالی اللالی/ج1/129 روز قیامت، چراهایی که می پرسند هر یک از این ها، جواب می خواهد. همه باید جواب های تان را حاضر کنید. چرا چنین کردی و چرا چنین نکردی؟ خود این جمله تهدید است؛ می ترساند همه را، که مطمئن نباشید. آدم می میرد، می گویند فلانی راحت شد. این یک خیال واهی و سست و بی پایه است. مرگ، اول ناراحتی است برای آن کسانی که جواب ندارند. کسانی که عملشان روی ملاکی نبوده، دل بخواه بوده، هوای نفس بوده است. مسئولیت ها هم مختلف است به حسب اختلاف جنس، نوع، صنف و شخص. هر کس هم که کاری می کند یا نمی کند مسئول است و هر طایفه ای یک نحوه بازخواست دارد. راع دو معنا دارد؛ راعی، گوسفندچران را می گویند، کسی که چوپانی می کند. چوپانی آن است که در فکر آب و علف حیوانات باشد. آنی که مایه حیات و نمو اوست، آن را باید اعمال کند. معنای دوم راعی هم حافظ است. یعنی همه حافظ دیگری هستید. کیفیت حفظ ها مختلف است. این که از چه حفظش بکند؟ هر راعی خودش باید تشخیص بدهد. در این حدیث شریف چند تا مثال زده، درجه اولش را فرموده فالامام راع، امام علیه السلام، راعی است یعنی رعیت خودش را باید جایی برد که به درد آن ها می خورد. باز دارد که الرجل راع فی اهله؛ هر مردی، اهلی دارد که راعی اوست. به معنای اول باید اقداماتش به صلاح آن ها باشد و به معنای دوم آن ها را از مضرات حفظ بکند. این هم خیلی مسئولیت است. آیه شریفه هم دارد قوا انفسکم و اهلیکم ناراً و قودها الناس و الحجارة؛ خودتان و اهلتان را از آتش حفظ کنید که آتش گیره آن، حرارتش زیادتر می شود، داغ تر و سوزنده تر می شود. این مسئولیت بزرگی است برای کسانی که دارای خانواده هستند که این ها را از آتش گیره نجات بدهند. به مصلحت رفتار کنند، مصلحتی که عقلایی باشد و شرعی، لااقل شیطانی نباشد. هرچه هم زمان به این طرف می آید گرفتاری کسی که می خواهد رعایت کند و راعی باشد زیادتر می شود. تقاضای هوای نفس زیاد است، درخواست های بی جا زیاد است، این هم باید استقامت کند. ذیل این آیه شریفه مفسرین نقل کردند: وقتی این آیه نازل شد، یک جوانی گریه کنان آمد محضر پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم گفت: یا رسول الله! من خودم را نمی توانم از جهنم حفظ کنم، خدا فرموده اهلت را هم باید حفظ کنی، چه طور حفظ کنم؟ پیامبر فرمود: آن چه حرام است به او بگو جایز نیست، این کار حرام است. آدم باید این قدر جرأت داشته باشد به آن هایی که تحت نظارت او هستند بگوید این کار حرام است، گناه است، عذاب دارد، جهنم دارد، یعنی نهی از منکر نماید. اگر بعد از بیان این احکام معذلک ادامه داد دیگر به وظیفه عمل شده است. از حدیث شریف درمی آید که آیه قوا انفسکم عملی است اما اهلیکم قولی است. کسانی که وسایل گناه را برای اهل بیت شان فراهم می کنند بعد می گویند گناه نکن، معذوریت ندارند. خوب این را نخر و در دسترس آن ها قرار نده! اگر قرار دادی و گناه کردند، کمک کردی! ولا تعاونوا علی الاثم والعدوان؛ خداوند نهی فرموده که در کارهای گناه همدیگر را کمک کنید. باز دارد که المراة فی بیت زوجها راعیة؛ یعنی او هم حافظ و نگهبان است. لااقل از این که خودش را نگه دارد، عشیره اش، اجناسش، اموالش، اعراضش و آبروی شوهرش را نگه دارد. والخادم فی ال سیده راع؛ یعنی خادم و نوکر باید حفظ مال ارباب بکند. والرجل فی مال ابیه راع؛ فرزندانی که در منزل پدرشان زندگی می کنند نسبت به مال پدرشان راعی اند یعنی مال او را بی خودی تلف نکنند، دوست های بی جا نگیرند از جیب پدر پول دربیاورد خرج این ها کند. روز قیامت از این فرزند می پرسند. دوباره تکرار فرموده و کلکم راع؛ همه راعی هستید. روز قیامت دست، گوش، پا و چشم می گویند چرا این طور عمل کردی؟ ما را جهنمی کردی؟ جوابش را باید حاضر کرد. البته انسان تا زمانی که زنده است می تواند کار را درست بکند، اگر بمیرد دیگر کار درست نمی شود. با دعا بخواهد خدا او را بیامرزد، اما اساس مطلب این است که باید روح کثیف شست وشو داده شود. مرحوم آیةالله العظمی بروجردی رحمةالله علیه هنگامی که در درس بعد از کتاب طهارت وارد کتاب صلاة شدند، این نصف شعر را خواندند: شست وشویی کن و وانگه به خرابات خرام! در حال جوانی انسان می تواند کاری انجام دهد که آلوده نشود، اما اگر مثل من شد، خیلی مشکل است توبه کند. توبه هر چیزی به حسب خودش است. حق الناس است بدهد، حق الله است قضا کند، لااقل از حالت نفسانیه اش پشیمان باشد. امام زین العابدین می فرماید: ان کان الندم من الذنب توبة، و عزتک انی لمن النادمین. خدایا! اگر پشیمانی، توبه است به خدا قسم من پشیمانم. اگر این حالت پیدا شود دیگر شیطان میدان ندارد. خدایا! هرچه که ما زنده ایم، شیطان را بر ما مسلط نفرما و این اعمال ناقص ما را به فضل و کرم خودت قبول فرما. نویسنده:ایت الله اشتهاردی منبع:پایگاه اطلاع رسانی حوزه می پسندم 0 |
||
|
|
|
||
| امکان افزودن پاسخ به این موضوع وجود ندارد امکان افزودن موضوع در این بخش وجود ندارد |
|
برچسب ها
|
| سوال ، از ، جناب ، عالمانه؟ ، |
|
|
دانلود محتوای موضوع
پرینت موضوع
ارسال این موضوع به یک دوست
