دلم گرفته . . .
مثل هوای ابری شهری خاموش
دلم تنگ است . . .
مثل آسمان بی ستاره شبی زمستانی
حال دلم خوب نیست . . .
ای آرام جان لحظه لحظه های تنهایی
بیا تا کمی با تو صحبت کنم
این روزها . . .
خسته و بی حوصه ام
دستم دل به دل نوشتن نمی دهد
در گیرم . . .
با خودم، با دنیا، با سرنوشت، با قسمت
این روزها . . .
نه حوصله ی دوست داشتن دارم
نه می خواهم کسی دوستم داشته باشد
این روزها سردم . . .
مثل دی، مثل بهمن، مثل اسفند
مثل زمستان
احساسم یخ زده
آرزوهایم قندیل بسته
امیدم زیر بهمن سرد احساساتم دفن شده
نه به آمدنی دل خوشم
و نه از رفتنی غمگین
این روزها پر از سکوتم
سکوتی پر از فریاد
امروز این سکوت پر فریاد را
این آه ها را
این درد و دل ها را
آورده ام پیش تو
تویی که در کتاب آسمانی ات
نوشته ای
"قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ"
بگو اوست خدای یگانه . . .
پس می گویم به تو
ای خدایی که همچون منی
تنهایی هایت را فریاد می کشی
می خوانمت به نام
پس بشنو آه های این دل شکسته و خسته را
و اجابت کن "اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ" را
هدایت کن مرا
به همان راهی که برایم بهترین است
راهی که برسد به آغوش تو
خسته ام ... خسته . . .
به من جایی بده آنجا
حوالی ابرها
دیوار به دیوار کلبه ی ستاره ها
آنجا که همه جا نور است و نگار
می خواهم بخوابم
می خواهم در آغوش گرمت آرام گیرم
ای آرام دل، به من جایی بده
یک دنیای خالی
یک قلب خالی
یک قبر خالی
دلم گرفته . . .
دلم تنگ است
دلم پرواز می خواهد
از زمین و آدم هایش دلگیرم

چقدر زود دیر شد
چقدر زود گذشت روزگاری که دلمان پرواز می خواست
چقدر زودگذشت تمام انچه روزهایمان را پر می کرد
واین روزها دیگر دلمان به ظهور خوش است وانقدر
این ظهور حضرت خورشید نزدیک شده است
که صدای پای حضرتش به گوش می رسد
چقدر زیبا خواهد شد زمینی که بدور از ظلم باشد
وانهایی که برادران امریکاییشان در غزه وغرب اسیا
ظلم کرده اند بدانند اجازه نخواهیم داد ظلم
پایدار بماند
راستی برادر ما سیدی از تبار عشق بود که به
دست شقی ترین رژیم حرام زاده به شهادت رسید
سید ما سید حسن نصرا لله بود که برادریش راباما ثابت کرده بودوما از عمق جان دوستش داشتیم
وای حضرت ماه تو را تا اخرین نفس دوست خواهم داشت وایستاده ام پای ارمانهایت
باشد که این روزهای منتهای به ظهور حضرت خورشید
ما نیز دل به پرواز بدهیم ودر مسیرظهور باشیم واز مردم غزه ولبنان ویمن وسوریه وعراق که
بالهای مقاومت هستند عقب نمانیم
راستی وعده صادق2 همان تنبیهی است که در روایات آمده است
که ایرانیان در قبل از ظهور اسراییل حرام زاده این رژیم منحوس رابه جای خود خواهند نشاند
راستی دوستان وبزرگواران بدانید روزی خواهد رسید که به ما نیز ندای الرحیل خواهند داد
الرحیل به کجا؟
همان جایی ابدش می خوانند